„Umslags“ reglan í Rydernum?

Nú þegar liðin í 2018 Rydernum eru næstum klár og keppnin nálgast óðfluga þá gæti svo farið að kylfingar heyri hugtakið “envelope rule”, sem hér er þýdd sem „umslags“ reglan.

En hvað er „the envelope rule“ eða umslagsreglan?

Umslagsreglan tók gildi árið 1979 og er þannig að ef einhver af leikmönnum annars liðsins meiðist þá getur fyrirliði hins liðsins valið einn af leikmönnum, sínum, sem hann vill ekki að spili í tvímenningnum á sunnudeginum og sá meiddi og val fyrirliðans eru paraðir saman og leikurinn er talinn hafa farið jafnt, þ.e. hvort lið fær hálft stig.

Fyrirliði hins liðsins verður að setja nafn leikmannsins, sem hann vill ekki að spili í umslag fyrir tvímenninginn.

Þess er gætt að enginn sjái nafnið og ef ekki kemur til þess að viðkomandi leikmaður þarf ekki að keppa þá er umslagið eyðilagt og enginn fær nokkurn tímann að sjá hvaða leikmann fyrirliðinn valdi.

Þessari óskráðu reglu hefir aðeins verið beitt í örfá skipti.

Árið 1991 lenti Steve Pate í umferðarslysi og meiddist á miðvikudegi Rydersins og ljóst var að hann myndi ekki geta spilað á sunnudeginum. Bernhard Gallacher, fyrirliði liðs Evrópu setti nafn David Gilford í umslag og hann lék ekki tvímenningsleikinn og hvort lið fékk 1/2 stig.

Árið 1993 bauðst Lanny Wadkins til þess að nafn hans yrði sett í umslag og fyrirliðinn Tom Watson varð við því.

Þessi regla er líka í gildi í Forsetabikarnum, en ekki í Solheim Cup